SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Poradnictwo zapośredniczone - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Poradnictwo zapośredniczone
Kod przedmiotu 05.9-WP-PSP-Pzap-W_pNadGenVASBW
Wydział Wydział Nauk Społecznych
Kierunek Praca socjalna
Profil praktyczny
Rodzaj studiów pierwszego stopnia z tyt. licencjata
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2016/2017
Informacje o przedmiocie
Semestr 6
Liczba punktów ECTS do zdobycia 2
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski
Sylabus opracował
  • dr Daria Zielińska-Pękał
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Wykład 15 1 9 0,6 Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia 15 1 9 0,6 Zaliczenie na ocenę

Cel przedmiotu

Zapoznanie z nowymi obszarami działania poradnictwa (kultura popularna, 
ćwiczenie umiejętności krytycznej analizy ofert medialnych
stworzenie warunków dokonywania samooceny własnych kompetencji poradniczych doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia
 

Wymagania wstępne

Teoria i praktyka poradnictwa, Wprowadzenie do socjologii; Komunikacja społeczna; 

Zakres tematyczny

Wykład:
1)    Rozważania definicyjne (poradnictwo, media, zapośredniczenie, poradnictwo zapośredniczone) 2) poradnictwo i media jako: działanie społeczne, interakcja, forma pomocy; 3) Media w teoriach społecznych; 4) Metafory mediów – metafory poradnictwa w mediach; 5) Interakcja pomiędzy nadawcą a odbiorcą przekazów telewizyjnych; 6) Badania nad odbiorem przekazu telewizyjnego przez młodzież; 7) Kultura popularna jako specyficzny typ poradnictwa; 8) Poradnictwo internetowe; 9) Poradnictwo telewizyjne.

Ćwiczenia:
1)    Poszukiwanie poradnictwa zapośredniczonego – krytyczna analiza oferty poradniczych w mediach

 

Metody kształcenia

wykład problemowy, wykład konwersatoryjny, metoda projektu, metoda, praca z dokumentem źródłowym, metoda przypadków, praca w grupach.

Efekty uczenia się i metody weryfikacji osiągania efektów uczenia się

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

wykłady: test (ocena dostateczna – 50-60 % prawidłowych odpowiedzi; ocena dobra – 70-80%; ocena bardzo dobra 90-100%)
ćwiczenia: projekt do opracowania przez studentów (ocena dostateczna – słabe powiązanie z treściami wykładowymi, odtwórcze pomysły analizy poradnictwa; odtwórcza prezentacja treści, ocena dobra – umiejętność połączenia opracowania z treściami wykładowymi, mało elementów twórczych w proponowanych propozycjach rozwiązania problemu; ocena bardzo dobra – umiejętność płynnego łączenia prezentowanych treści z problematyką wykładów, konstruktywne i autorskie pomysły prezentacji poradnictwa zapośredniczonego)
 

Literatura podstawowa

T.Goban-Klas, Media i komunikowanie masowe, Kraków-Warszawa 1999
A.Kargulowa, O teorii i praktyce poradnictwa, Warszawa 2004 (rozdział 2)
W.Godzic, Telewizja i jej gatunki. Po wielkim bracie, Kraków 2004
D.Strinatti, Wprowadzenie do kultury popularnej, Wrocław 1996.
F.Casetti, R.Odin, Od paleo- do neotelewizji, [w:] Po kinie...? Audiowizualność w epoce przekaźników elektronicznych, red. A Gwóźdź, Karków 1994,
T.Szkudlarek, Media, Kraków 1999,
P.Francuz, Rozumienie przekazu telewizyjnego, Lublin 2002
A.Lubieniecka, Superniania jako oferta poradnicza, [w:] Refleksje o poradnictwie debiutujących doradców, pod red. D.Zielińskiej – Pekał, Zielona Góra 2009;
D.Zielińska – Pekał, O teorii i praktyce poradnictwa zapośredniczonego [w:] Refleksje o poradnictwie debiutujących doradców, pod red. D.Zielińskiej – Pękał, Zielona Góra 2009;
D.Zielińska – Pękał, Poradnictwo a świat mediów – czyli o poradnictwie zapośredniczonym, [w:] Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu, pod red. A.Kargulowej, Warszawa 2009,
D. Zielińska – Pękał, Telewizyjny talk-show jako sytuacja poradnicza, [w:] Dyskursy Młodych Andragogów 4, red. J. Kargul, Zielona Góra 2003.
 

Literatura uzupełniająca

Edukacja w świecie kultury popularnej, red. W.Kuligowski, P.Zwierzchowski, Bydgoszcz 2002
Edukacja w czasach popkultury, red. W.Burszta, A.Tchorzewski, Bydgoszcz 2002
D.Zielińska-Pękał, Wykorzystanie hermeneutyki w badaniach nad tekstem medialnym, [w:] Dyskursy Młodych Andragogów 5, red. J.Kargul, Zielona Góra 2004
W. Jakubowski, Telewizja i edukacja, czyli czego możemy się nauczyć z serialu, [w:] Dyskursy Młodych Andragogów 2, red. J. Kargul, Zielona Góra 2001
A.Gwóźdź, Między obrazem a narracją, Wrocław 1990
 

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr Marcin Szumigraj (ostatnia modyfikacja: 12-09-2016 01:17)