SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Problemy filozofii - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Problemy filozofii
Kod przedmiotu 08.1-WH-FP-PF-S16
Wydział Wydział Humanistyczny
Kierunek Filozofia
Profil ogólnoakademicki
Rodzaj studiów pierwszego stopnia z tyt. licencjata
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2016/2017
Informacje o przedmiocie
Semestr 1
Liczba punktów ECTS do zdobycia 6
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski
Sylabus opracował
  • dr hab. Krzysztof Kilian, prof. UZ
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Wykład 30 2 - - Egzamin
Ćwiczenia 30 2 - - Zaliczenie 

Cel przedmiotu

 (a) Zapoznanie z podstawowymi pojęciami głównych dyscyplin filozoficznych. (b) Przygotowanie studenta do lepszego zrozumienia treści, z jakimi zapoznawał się będzie w trakcie studiów filozoficznych.

Wymagania wstępne

Bez wymagań wstępnych.

Zakres tematyczny

(A) Ontologia: (1) nazwa (filozofia pierwsza, metafizyka, ontologia); (2) przykłady najważniejszych pojęć, jakie bada ontologia: byt, istota, istnienie, transcendentale, powszechnik; (3) metafizyka klasyczna i metafizyka nowoczesna. (B) Teoria poznania: (1) nazwa (teoria poznania, gnoseologia, epistemologia); (2) przedmiot, podmiot i metoda jako konstytutywne elementy procesu poznania; (3) prawda (άλήθεια, νοῦς i λογος); (3.1) wielowymiarowość pojęcia prawdy; (3.2) nośniki prawdy; (3.3) klasyczna teoria prawdy i teorie nieklasyczne. (C) Metodologia: (1) wiedza naukowa a wiedza przednaukowa; (2) przedmiot i cel nauki; (3) kryterium demarkacji; (4) spór o racjonalność nauki; (5) spór o status teorii naukowych. (D) Etyka: (1) nazwa (ἦθος, ηθική, moralis). (2) etyka a moralność; (3) przedmiot etyki (etyka opisowa a etyka normatywna, metaetyka); (4) wartości i normy. (E) Estetyka: (1) nazwa (αἴσθησις − νόησις, cognitio aesthetica); (2) przedmiot estetyki (sztuka, piękno, przeżycie estetyczne). (F) Problem hierarchii wiedzy filozoficznej: Arystotelesowska hierarchia dyscyplin filozoficznych a problem prymatu etyki.

Metody kształcenia

Główny nacisk położony jest na metody integrujące wiedzę i umiejętności z różnych dziedzin oraz na metody kształcące umiejętność wymiany poglądów. Z tych drugich eksploatowane będą przede wszystkim: dyskusje prowadzone tokiem parlamentarnym i dialogowym. Z tych pierwszych: projekt pod postacią prezentacji multimedialnej. Projekt, w którym osoby go realizujące przyjmują role ekspertów, jest wprowadzeniem do dyskusji parlamentarnych i dialogowych.

Efekty kształcenia i metody weryfikacji osiągania efektów kształcenia

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

(1) wykonanie prezentacji (ocena)*, (2) aktywny udział w dyskusji na każdych zajęciach (ocena), (3) ustne kolokwium** (ocena). Ocena końcowa: średnia z (1)-(3).

*  – warunkiem uzyskania zaliczenia jest wykonanie prezentacji, powinna być ona wykonana i przedstawiona  tak, by dać podstawy pod dyskusję na zajęciach.

** – podczas kolokwium student powinien odpowiedzieć na trzy pytania, jedno dotyczyć będzie zagadnień, które przedstawiał w prezentacji, pozostałe dwa zagadnień omawianych w literaturze podstawowej.

Obciążenie pracą

Obciążenie pracą Studia stacjonarne
(w godz.)
Studia niestacjonarne
(w godz.)
Godziny kontaktowe (udział w zajęciach; konsultacjach; egzaminie, itp.) 120 -
Samodzielna praca studenta (przygotowanie do: zajęć, kolokwium, egzaminu; studiowanie literatury przygotowanie: pracy pisemnej, projektu, prezentacji, raportu, wystąpienia; itp.) 60 -
Łącznie 180 -
Punkty ECTS Studia stacjonarne Studia niestacjonarne
Zajęcia z udziałem nauczyciela akademickiego 4 -
Zajęcia bez udziału nauczyciela akademickiego 2 -
Łącznie 6 -

Literatura podstawowa

  1. Kazimierz Ajdukiewicz, Zagadnienia i kierunki filozofii, Czytelnik, Warszawa 1983 (lub wydania nowsze),
  2. Kazimierz Jodkowski, Filozofia nauki w XX wieku, w: Leszek Gawor, Zbigniew Stachowski (red.), Filozofia współczesna, Oficyna Wydawnicza Branta, Bydgoszcz, Warszawa, Lublin 2006, s. 235-257,
  3. Adam Chmielewski, Niewspółmierność, nieprzekładalność, konflikt. Relatywizm we współczesnej filozofii analitycznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1997, s. 55-57,
  4. Zdzisław Kalita (oprac.), Etyka w teorii i praktyce, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001.
  5. Władysław Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć, PWN, Warszawa 1976 (lub wydania nowsze).

Literatura uzupełniająca

  1. Maria Gołaszewska, Zarys estetyki, PWN, Warszawa 1984,
  2. Powszechna Encyklopedia Filozofii, http://www.ptta.pl/pef (stosowne hasła),
  3. Władysław Stróżewski, Ontologia, Wydawnictwo Aureus – Znak, Kraków 2004, 
  4. Jan Woleński, Epistemologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007,
  5. Andrzej L. Zachariasz, Poznanie teoretyczne. Jego konstytucja i  status, Wydawnictwo UMCS, Lublin 1990.

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr hab. Jacek Uglik, prof. UZ (ostatnia modyfikacja: 13-10-2016 18:01)