SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Fizyka jądrowa i fizyka wysokich energii - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Fizyka jądrowa i fizyka wysokich energii
Kod przedmiotu 13.2-WF-FizD-FJFWE-Ć-S14_gen8MTX0
Wydział Wydział Fizyki i Astronomii
Kierunek Fizyka
Profil ogólnoakademicki
Rodzaj studiów drugiego stopnia z tyt. magistra
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2017/2018
Informacje o przedmiocie
Semestr 3
Liczba punktów ECTS do zdobycia 6
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski
Sylabus opracował
  • prof. dr hab. Piotr Rozmej
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Wykład 30 2 - - Egzamin
Ćwiczenia 30 2 - - Zaliczenie na ocenę

Cel przedmiotu

Wprowadzenie do podstaw fizyki jądrowej i fizyki wysokich energii.

Wymagania wstępne

Znajomość mechaniki klasycznej i kwantowej

Zakres tematyczny

WYKŁAD:

- Przedmiot fizyki jądrowej i fizyki cząstek elementarnych.
- Wielkości charakteryzujące jądra atomowe i cząstki elementarne: masa, ładunek, czas
życia, liczba barionowa, liczby leptonowe, dziwność i hiperładunek, spin, moment
magnetyczny, izospin, parzystość.
- Oddziaływanie nukleon-nukleon. Teoria deuteronu.
- Modele jądrowe: model kroplowy, model gazu Fermiego, model powłokowy, model pola samouzgodnionego.
- Teoria pola średniego. Potencjały jądrowe.
- Oddziaływania resztkowe, model kwazispinu, teoria BCS.
- Wzbudzenia rotacyjne i oscylacyjne jąder.
- Spontaniczne przemiany jądrowe: α, β, γ, rozszczepienie.
- Reakcje jądrowe: historia, reakcje syntezy, zderzenia o niskich, średnich i wysokich energiach.
- Elementy modelu standardowego i podstawowe problemy fizyki wysokich energii.

ĆWICZENIA:
Zakres ćwiczeń zasadniczo taki sam jak wykładu. Szczegółowe obliczenia niektórych
przykładów.

 

Metody kształcenia

Wykład problemowy oraz konwersatoryjny przy zastosowaniu oryginalnych prac. Ćwiczenia audytoryjne, w
ramach, których studenci rozwiązują zadania oraz przeliczają niektóre zagadnienia teoretyczne.

Efekty kształcenia i metody weryfikacji osiągania efektów kształcenia

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

Wykład:
Warunkiem zaliczenia wykładu jest zdanie egzaminu końcowego, pisemnego składającego się z
kilku problemów obejmujących wybrane zagadnienia programowe.
Przed przystąpieniem do egzaminu student musi uzyskać zaliczenie z ćwiczeń.
Ćwiczenia:
W trakcie zajęć sprawdzany będzie stopień przygotowania studentów oraz zrozumienie treści
wykładanych w czasie wykładu. Przeprowadzone będą sprawdziany pozwalające ocenić, czy
student osiągnął efekty kształcenia.

Obciążenie pracą

Obciążenie pracą Studia stacjonarne
(w godz.)
Studia niestacjonarne
(w godz.)
Godziny kontaktowe (udział w zajęciach; konsultacjach; egzaminie, itp.) 75 -
Samodzielna praca studenta (przygotowanie do: zajęć, kolokwium, egzaminu; studiowanie literatury przygotowanie: pracy pisemnej, projektu, prezentacji, raportu, wystąpienia; itp.) 75 -
Łącznie 150 -
Punkty ECTS Studia stacjonarne Studia niestacjonarne
Zajęcia z udziałem nauczyciela akademickiego 3 -
Zajęcia bez udziału nauczyciela akademickiego 3 -
Łącznie 6 -

Literatura podstawowa

[1] P. Rozmej, Lecture Notes, plik pdf.
[2] B. Nerlo-Pomorska, K. Pomorski, Zarys teorii jądra atomowego, PWN, Warszawa 1999.

Literatura uzupełniająca

[ 1] E. Skrzypczak, Z. Szefliński, Wstęp do fizyki jądra atomowego i cząstek elementarnych, PWN,
Warszawa 1995.
[2] W. S. C. Williams, Nuclear and particle physics, Oxford: Clarendon Press, 1997.

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr hab. Mirosław Dudek, prof. UZ (ostatnia modyfikacja: 13-09-2017 11:11)