SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Podstawy informatyki i techniki cyfrowej - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Podstawy informatyki i techniki cyfrowej
Kod przedmiotu 11.3-WE-ELEKTP-PodsInformiTechCyf
Wydział Wydział Informatyki, Elektrotechniki i Automatyki
Kierunek Elektrotechnika
Profil ogólnoakademicki
Rodzaj studiów pierwszego stopnia z tyt. inżyniera
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2018/2019
Informacje o przedmiocie
Semestr 3
Liczba punktów ECTS do zdobycia 6
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski
Sylabus opracował
  • dr inż. Kamil Mielcarek
  • dr inż. Mirosław Kozioł
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Wykład 30 2 18 1,2 Egzamin
Laboratorium 30 2 18 1,2 Zaliczenie na ocenę

Cel przedmiotu

- zapoznanie studentów z zasadami korzystania z systemów operacyjnych z rodziny UNIX,
- ukształtowanie wśród studentów zdolności wykorzystania mechanizmów i narzędzi systemu UNIX, 
- zapoznanie studentów z podstawami techniki cyfrowej.
 

Wymagania wstępne

Zakres tematyczny

Wprowadzenie do techniki cyfrowej. Cyfrowy zapis informacji. Kody liczbowe (kod dziesiętny, dwójkowy, szesnastkowy, konwersje między kodami).
Operacje arytmetyczne na liczbach dwójkowych bez znaku. Reprezentacja liczb ujemnych (znak-moduł, zapis przez uzupełnienie do 1, zapis przez uzupełnienie do 2).
Algebra Boole’a i jej podstawowe prawa. Funkcje logiczne i sposoby ich przedstawiania (postać algebraiczna, tablica prawdy, tablica Karnaugha).
Minimalizacja funkcji logicznych metodą tablic Karnaugha.
Struktura układu cyfrowego. Układ kombinacyjny, układ sekwencyjny. Układ synchroniczny, układ asynchroniczny.
Bramki logiczne (symbole, podstawowe parametry i technologie wykonania). Łączenie bramek wykonanych w różnych technologiach.
Układy z wejściem Schmitta. Układy z otwartym kolektorem. Układy z wyjściem trójstanowym.
Układy cyfrowe średniej skali integracji (multiplekser, demultiplekser, przerzutniki SR, JK, D, T, liczniki, rejestry, przerzutnik monostabilny).


Podstawowe pojęcia. Budowa systemu.
Cechy wspólne systemów. Podłączanie się do systemu. Podstawowe pliki konfiguracyjne.
Praca w systemie wielodostępnym. Komunikacja między użytkownikami. Poczta elektroniczna.
Podstawy systemu plików. Pojęcie ścieżki względnej i bezwzględnej. Nazwa pliku, maska nazwy i metaznaki.
Podstawowe polecenia operujące na plikach. Dowiązanie (link).
Układ typowego drzewa katalogów. Położenie ważniejszych plików systemowych.
Proste przetwarzanie plików. Wyświetlanie zawartości plików tekstowych. Prawa dostępu.
Program edycji plików tekstowych vi. Komenda find. Programy powłoki. Pliki konfiguracyjne użytkownika.
Zmienne środowiskowe. Strumienie i potoki danych, filtry. Wyrażenia regularne.
Programowanie w języku powłoki. Instrukcja test. Instrukcja warunkowa. Pętle i wybory. Funkcje.


 

Metody kształcenia

wykład: wykład konwencjonalny
laboratorium: ćwiczenia laboratoryjne

 

Efekty kształcenia i metody weryfikacji osiągania efektów kształcenia

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

Wykład:  warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnej ocen z kolokwiów pisemnych przeprowadzonych co najmniej raz w semestrze, 
Laboratorium:  warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z wszystkicj ćwiczeń przewidzianych do realizacji w ramach zajęć. 

Składowe oceny końcowej:  wykład: 50% + laboratorium: 50%

 

Obciążenie pracą

Obciążenie pracą Studia stacjonarne
(w godz.)
Studia niestacjonarne
(w godz.)
Godziny kontaktowe (udział w zajęciach; konsultacjach; egzaminie, itp.) 70 65
Samodzielna praca studenta (przygotowanie do: zajęć, kolokwium, egzaminu; studiowanie literatury przygotowanie: pracy pisemnej, projektu, prezentacji, raportu, wystąpienia; itp.) 80 85
Łącznie 150 150
Punkty ECTS Studia stacjonarne Studia niestacjonarne
Zajęcia z udziałem nauczyciela akademickiego 3 3
Zajęcia bez udziału nauczyciela akademickiego 3 3
Łącznie 6 6

Literatura podstawowa

1. Pratta S., Martin D.: Biblia systemu UNIX V, LT&P, Warszawa 1994.
2. Marczyński J.: Unix: użytkowanie i administracja, Helion, 2000.
3. Armstrong J., Taylor D.: UNIX dla każdego, Helion, 2000.
4. T. Łuba, Synteza układów logicznych. Podręcznik, Oficyna Wydawnicza PW, Warszawa 2005.
5. T. Łuba (red.), Synteza układów cyfrowych, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 2003.
6. G. De Micheli, Synteza i optymalizacja układów cyfrowych, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1998.

 

Literatura uzupełniająca

1. Lal K., Rak T.: Linux. Komendy i polecenia. Praktyczne przykłady, Helion, 2005,
2. Silberschatz A., Galvin P. B.: Podstawy systemów operacyjnych, WNT, Warszawa, 2000.
3. S. Hassoun, T. Sasao, R. Brayton (ed.), Logic Synthesis and Verification, Kluwer Academic Publishers, 2002.
4. T. Sasao, Switching Theory for Logic Synthesis, Kluwer Academic Publishers, 1999.
 

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr hab. inż. Radosław Kłosiński, prof. UZ (ostatnia modyfikacja: 18-04-2018 14:30)