SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Wstęp do translatoryki - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Wstęp do translatoryki
Kod przedmiotu 09.4-WH-JFZP-WDT-S16
Wydział Wydział Humanistyczny
Kierunek Filologia / Filologia francuska z drugim językiem romańskim
Profil ogólnoakademicki
Rodzaj studiów pierwszego stopnia
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2017/2018
Informacje o przedmiocie
Semestr 3
Liczba punktów ECTS do zdobycia 3
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski i francuski
Sylabus opracował
  • dr Liliana Kozar
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Ćwiczenia 30 2 - - Zaliczenie na ocenę

Cel przedmiotu

Poznanie podstawowych zagadnień związanych z problematyką i specyfiką przekładu (głównie tekstów pisanych o zróżnicowanej tematyce i różnym stopniu trudności), znajomość metodologii właściwej tłumaczeniom tekstów, znajomość podstawowych procedur i technik tłumaczeniowych, świadomość niektórych zagrożeń związanych z pracą przekładową, rozwijanie i doskonalenie własnego warsztatu przekładowego, rozwijanie i doskonalenie kompetencji językowych i komunikacyjnych (rozumienie tekstów, utrwalanie słownictwa, dostosowywanie słownictwa do tematyki i typu tekstu, praca nad poprawnością językową wypowiedzi), umiejętność świadomego korzystania z tzw. narzędzi tłumaczeniowych (leksykonów, glosariuszy, słowników językowych, słowników tematycznych, terminologicznych baz danych, tekstów paralelnych, itp.).

Wymagania wstępne

Znajomość języka francuskiego co najmniej na poziomie A2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.

Zakres tematyczny

1. Podstawowe zagadnienia z zakresu translatoryki:
• przekład: pojęcie i definicje,
• techniki i procedury tłumaczeniowe,
• typologia przekładów,
• etapy pracy tłumaczeniowej,
• zagadnienia ekwiwalencji i adekwatności przekładowej,
• faux-amis, czyli o interferencji językowej,
• typologia najczęstszych błędów tłumaczeniowych.
2. Praca z tekstem, głównie pisanym:
• tłumaczenie mniejszych lub większych sekwencji tekstowych (wyrażenia, zdania, fragmenty tekstów, krótkie teksty) z języka polskiego na francuski i z języka francuskiego na polski, praca z tekstem oryginalnym o zróżnicowanej tematyce i różnym nacechowaniu stylistycznym (artykuły prasowe, teksty reklamowe, ulotki informacyjne, dokumenty administracyjne, fragmenty tekstów literackich i specjalistycznych, instrukcje obsługi, itp.),
• praca na tekstach paralelnych,
• analiza porównawcza tekstu tłumaczonego z jego oryginałem (analiza zastosowanych rozwiązań
tłumaczeniowych),
• samodzielna praca tłumaczeniowa,
• analiza i korekta popełnionych błędów tłumaczeniowych.

Metody kształcenia

Prezentacja, dyskusja, warsztaty ćwiczeniowe, rundka, praca w grupach, praca z tekstem źródłowym, praca na tekstach paralelnych, itp. 

Zajęcia mają charakter konwersatoryjny i ćwiczeniowy. Studenci skłaniani są m.in. do szybkich ripost i reagowania na punktowe, problemowe pytania i zagadnienia, do samodzielnej i zespołowej pracy, itp.

Efekty kształcenia i metody weryfikacji osiągania efektów kształcenia

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

Zaliczenia bieżącego materiału ćwiczeniowego w formie krótkich testów (elementy teorii, leksyka), tłumaczenie 1-2 tekstów prasowych na język polski; obecność i aktywność na zajęciach.

Obciążenie pracą

Obciążenie pracą Studia stacjonarne
(w godz.)
Studia niestacjonarne
(w godz.)
Godziny kontaktowe (udział w zajęciach; konsultacjach; egzaminie, itp.) 40 -
Samodzielna praca studenta (przygotowanie do: zajęć, kolokwium, egzaminu; studiowanie literatury przygotowanie: pracy pisemnej, projektu, prezentacji, raportu, wystąpienia; itp.) 35 -
Łącznie 75 -
Punkty ECTS Studia stacjonarne Studia niestacjonarne
Zajęcia z udziałem nauczyciela akademickiego 2 -
Zajęcia bez udziału nauczyciela akademickiego 1 -
Łącznie 3 -

Literatura podstawowa

1. Belczyk A., (2009), Poradnik tłumacza, Kraków: Idea.
2. Pieńkos J., (1993), Tłumacz we współczesnym świecie, Warszawa: PWN
3. Pisarska A., T. Tomaszkiewicz, (1996), Współczesne tendencje przekładoznawcze, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
4. Kopczyński A., Kizeweter M. (red.), (2009), Jakość i ocena tłumaczenia, Warszawa: Wydawnictwo SWPS.
5. Hejwowski K., (2009), Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa: PWN.
6. Gile D., (2005), La traduction, La comprendre, l’apprendre, Paris: Presses Universitaires de France.
7. Ricoeur P., (2004), Sur la traduction, Paris : Bayard.
8. Wojtasiewicz O., (2007), Wstęp do teorii tłumaczenia, Warszawa : Translegis.

Literatura uzupełniająca

1. Skibińska E., ( 2001), Inaczej mówiąc... Tłumaczenie z francuskiego na polski, Wrocław: DWE.
2. Tomaszkiewicz T. (red.), (2006), Odpowiednie dać rzeczy słowo … czyli jak tłumaczyć z francuskiego na nasze i odwrotnie, Poznań: UAM.
3. Lewicki R., (2000), Obcość w odbiorze przekładu, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr Witold Kowalski (ostatnia modyfikacja: 04-05-2019 14:14)