SylabUZ

Wygeneruj PDF dla tej strony

Podstawy dydaktyki ogólnej - opis przedmiotu

Informacje ogólne
Nazwa przedmiotu Podstawy dydaktyki ogólnej
Kod przedmiotu 05.0-WP-PSPP-PDYDO
Wydział Wydział Pedagogiki, Psychologii i Socjologii
Kierunek Pedagogika specjalna / Wczesne wspomaganie rozwoju, rewalidacja i terapia pedagogiczna uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
Profil ogólnoakademicki
Rodzaj studiów pierwszego stopnia z tyt. licencjata
Semestr rozpoczęcia semestr zimowy 2018/2019
Informacje o przedmiocie
Semestr 1
Liczba punktów ECTS do zdobycia 3
Typ przedmiotu obowiązkowy
Język nauczania polski
Sylabus opracował
  • dr hab. Inetta Nowosad, prof. UZ
  • dr hab. Ewa Pasterniak-Kobyłecka, prof. UZ
  • dr hab. Ewa Bochno, prof. UZ
  • dr Klaudia Pietrań
Formy zajęć
Forma zajęć Liczba godzin w semestrze (stacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (stacjonarne) Liczba godzin w semestrze (niestacjonarne) Liczba godzin w tygodniu (niestacjonarne) Forma zaliczenia
Wykład 15 1 15 1 Egzamin
Ćwiczenia 15 1 15 1 Zaliczenie na ocenę

Cel przedmiotu

Zapoznanie studentów z podstawową wiedzą z zakresu dydaktyki ogólnej jako nauki, teoriami kształcenia i samokształcenia oraz przykładami ich weryfikacji w praktyce edukacyjnej. Przygotowanie studentów do projektowania zadań dydaktycznych.

Wymagania wstępne

Uzyskanie zaliczeń z następujących przedmiotów: historia wychowania i opieki, wstęp do pedagogiki.

Zakres tematyczny

Wykłady

Dydaktyka ogólna jako nauka. Rys historyczny. Obiekt i przedmiot badań, zadania, metodologia. Podstawowe terminy i pojęcia. Systemy dydaktyczne. Wartości i cele kształcenia. Treści kształcenia ogólnego. Funkcje, rodzaje programów kształcenia. Programy autorskie. Podręczniki szkolne. Współczesne teorie kształcenia. Nauczanie problemowe. Kształcenie wielostronne. Kształcenie zintegrowane.  Stosowanie teorii dydaktycznych w praktyce. Nowoczesne tendencje w dydaktyce. Alternatywy edukacyjne.

Ćwiczenia

Organizacja procesu kształcenia. Ogniwa procesu nauczania – uczenia się. Zasady nauczania. Formy organizacyjne. Środki dydaktyczne. Konspekt lekcji. Proces samokształcenia. Motywowanie uczniów do nauki. Praca domowa. Metody nauczania i uczenia się. Pojęcie, funkcje, kryteria doboru, podział metod. Pomiar osiągnięć szkolnych. Funkcje, formy i metody sprawdzania wyników procesu kształcenia. Ocenianie zewnętrzne. Praca z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Uczeń zdolny i uczeń z trudnościami. Warunki efektywnej pracy nauczyciela.

Metody kształcenia

Wykłady – wykład problemowy, wykład konwersatoryjny, pokaz.

Ćwiczenia – dyskusja, pokaz, metody problemowe, gry dydaktyczne, metody ekspresyjne, metody praktyczne.

Efekty kształcenia i metody weryfikacji osiągania efektów kształcenia

Opis efektu Symbole efektów Metody weryfikacji Forma zajęć

Warunki zaliczenia

Wykłady

Podstawą zaliczenia wykładów jest pozytywna ocena z egzaminu pisemnego.

Ćwiczenia

Podstawą zaliczenia ćwiczeń jest uzyskanie pozytywnej oceny, którą warunkują aktywny udział studenta w dyskusjach na zajęciach (argumentacja własnego stanowiska); opracowanie i przedstawienie referatu/prezentacji multimedialnej/mapy myśli wybranego zagadnienia z zakresu dydaktyki ogólnej; przygotowanie indywidualnie lub w grupach prac pisemnych/sporządzenie portfolio/wykonanie pomocy dydaktycznej lub napisanie konspektu lekcji. 

Ocena końcowa

Ocena ostateczna z przedmiotu jest średnią arytmetyczną z obu form zajęć.

 

Obciążenie pracą

Obciążenie pracą Studia stacjonarne
(w godz.)
Studia niestacjonarne
(w godz.)
Godziny kontaktowe (udział w zajęciach; konsultacjach; egzaminie, itp.) 40 26
Samodzielna praca studenta (przygotowanie do: zajęć, kolokwium, egzaminu; studiowanie literatury przygotowanie: pracy pisemnej, projektu, prezentacji, raportu, wystąpienia; itp.) 38 52
Łącznie 78 78
Punkty ECTS Studia stacjonarne Studia niestacjonarne
Zajęcia z udziałem nauczyciela akademickiego 2 1
Zajęcia bez udziału nauczyciela akademickiego 1 2
Łącznie 3 3

Literatura podstawowa

1.     Bereźnicki F., Dydaktyka kształcenia ogólnego, Kraków 2001.

2.     Dryden G., Vos J., Rewolucja w uczeniu, Poznań 2000.

3.     Konarzewski K., Kruszewski K., Sztuka nauczania, T. I-II, Warszawa 2004.

4.     Kupisiewicz Cz., Dydaktyka ogólna, Warszawa 2000.

5.     Niemierko B., Kształcenie szkolne: podręcznik skutecznej dydaktyki, Warszawa 2007.

6.     Okoń W., Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Warszawa 2003. 

7.     Półturzycki J., Dydaktyka dla nauczycieli, Toruń 1996.

8.     Taraszkiewicz M., Jak uczyć lepiej? Czyli refleksyjny praktyk w działaniu, Warszawa 2000.

Literatura uzupełniająca

  1. Arends R. J., Uczymy się nauczać, Warszawa 1994.
  2. Brophy J., Motywowanie uczniów do nauki, Warszawa 2002.
  3. Denek K., Ku dobrej edukacji, Toruń-Leszno 2005.
  4. Gnitecki J., Dydaktyka epistemologiczna, Poznań 2003.
  5. Gnitecki J., Supernaucznie: perspektywy nowej edukacji, Poznań 1997. 
  6. Kobyłecka E., Nauczyciel wobec współczesnych zadań edukacyjnych, Kraków 2005.
  7. Kupisiewicz Cz., Szkice z dziejów dydaktyki, Kraków 2010.
  8. (Nie)codzienność dydaktyczna i wychowawcza nauczyciela w szkole, red. E. Kobyłecka, Zielona Góra 2017.
  9. Paradygmaty współczesnej dydaktyki, red. L. Huryło, D. Klus-Stańska, M. Łojko, Kraków 2009.
  10. Procesy uczenia się i ich uwarunkowania, red. F. Bereźnicki, K. Denek, J. Świrko-Pilipczuk, Szczecin 2005.

Każdorazowo ustalana przez prowadzącego.

Uwagi


Zmodyfikowane przez dr hab. Ewa Pasterniak-Kobyłecka, prof. UZ (ostatnia modyfikacja: 29-04-2018 22:41)